Motoren
De keuze van de motor is lang een discussiepunt geweest. We gingen er van uit dat éénzelfde merk en type voor de twee berijders eenvoudig zou uitkomen qua beheersing van de mecaniek, aanschaf reserveonderdelen en bijgevolg drukking van de kosten. Het moest alvast eentje worden met off-road eigenschappen. Onze huidige machientjes een K1 en een K1200 hadden al aardig hun diensten bewezen maar, werden niet echt geschikt bevonden voor dit soort trip.
Aan degelijke off-roaders is er heden ten dagen geen gebrek. KTM, Honda , BMW, om er maar enkele te noemen, weten aardig hun mannetje te staan in dit marktsegment.
Robuust zijn ze allemaal en zoals steeds heeft elk merk zijn voor en tegenstanders.
Het is uiteindelijk de eenvoud in techniek die de doorslag gaf.
Het werd de BMW R 1150 GS.
De keuze werd mede beïnvloed na het bezoeken van talrijke sites, waar menig gemotoriseerde tweewieler zijn ervaring kwijt wilde.
De R 1150 GS, een verbeterde versie van de R 1100 GS en de voorloper van de huidige R 1200 GS.
Voldoende koppel, goede zithouding, no nonsens en alle onderdelen goed bereikbaar.
Ik hield het bij de standaard R 1150 GS, terwijl Luc zich liet verleiden door de Adventure omwille van de grotere benzinetank ( 33 ipv 22 liter ).
Beiden motoren werden tweedehands aangeschaft in Duitsland. Een aanrader voor de gegadigden van het merk. De algemene toestand van de motoren zijn er opmerkelijk beter, zeker in verhouding tot de betalen prijs.
Luc zijn versie ( 2004) betreft een twin-spark, terwijl Ed zijn versie het met enkelvoudige ontsteking moet doen.
De adventure is standaard voorzien van een enkele centimeter verhoogde ophanging. Door de korte beenlengte van Luc werden de nodige aanpassingen gedaan om bij stilstand de voeten stevig op de grond te kunnen plaatsen. De ophanging werd verlaagd en voorzien van Wilbers.
Bij beiden werd een stuuruitslagbegrenzer geplaatst. We gaan er van uit dat we toch wel enkele keren ongewenst de aarde zullen kussen. Deze begrenzer vermijdt hoogoplopende schade bij dergelijke situaties.
Aanvankelijk was het toch wel even schrikken toen werd vastgesteld dat de Gummihku aardig weg wist met de benzine. Het ding trok de stenen uit de grond, dat wel , maar zeven liter voor een 22 liter benzinetank geeft weinig goede vooruitzichten in landen waar je benzinestations tussen de zandduinen moet zoeken. Een kleine autonomie dus.
De oorzaak van het euvel kwam vrij snel aan het licht. De vorige eigenaar had de motor voorzien van een power-control van Wünderlich. Een leuk hebbedingetje om wat meer power vrij te krijgen, maar niet gewenst in ons geval.
Power-control in de kast, synchronisatie uitgevoerd, katalisator vervangen door Y-pijp, nieuwe NGK's, kleppen stellen en een aangepaste rijstijl brengt het verbruik momenteel tot een aanvaardbare 5,3 liter/100 Km.
Het plaatsen van de Y-pijp op beide motoren was iets dat we ook achterhaald hebben op de sites van BMW wereldreizigers.
In de landen die we hopenlijk zullen aandoen, is het niet uitgesloten dat ze nog enkele liters loodvrije benzine in de tank hebben. Gezien dit nefast zou uitdraaien voor de katalysator en bijgevolg ook voor onze reis, werd dit onderdeel vervangen.
Het scheelt ook een dikke vijf kilogram minder in gewicht.
Verder zijn de motoren ook uitgerust met aluminium reiskoffers.
We hopen alvast de juiste keuze gemaakt te hebben, wat de motoren betreft.
|
